Huurwoning en woonstvergoeding bij een scheiding: wie mag blijven?

Zolang de scheiding loopt, moet er een praktische oplossing komen voor het wonen. Vaak lukt dat in onderling overleg: een van beiden blijft, de ander zoekt een nieuwe plek. Lukt dat overleg niet, dan kan de vrederechter een voorlopige regeling opleggen over wie in de woning mag blijven.

De vrederechter kijkt daarbij naar de concrete situatie. Zijn er kinderen en waar gaan die het meest verblijven? Wie heeft de woning het hardst nodig? Wat is haalbaar voor beide partijen? Het gaat om een billijke tussenoplossing tot alles definitief geregeld is, niet om een straf of beloning.

Belangrijk: blijven wonen betekent niet automatisch dat de huur niet meer betaald hoeft te worden. Als jullie allebei op het contract staan, blijft u samen aansprakelijk tegenover de verhuurder, ook al woont er nog maar een van de twee. Maak daarom duidelijke afspraken over wie de huur draagt zolang de situatie loopt.

Wil de blijvende partner in de woning wonen op eigen naam, dan is een overname van het huurcontract vaak de nette oplossing. De partner die vertrekt wordt dan uit het contract gehaald en de andere partner huurt verder alleen. Dit gebeurt niet vanzelf: de verhuurder moet akkoord gaan, want die krijgt een nieuwe situatie met een huurder in plaats van twee.

Wil geen van beiden in de huurwoning blijven, dan kan het contract stopgezet worden volgens de opzegregels die in de overeenkomst en in de huurwetgeving staan. Let op de opzegtermijn en op een eventuele opzegvergoeding, want die kunnen kosten met zich meebrengen. Bij een gezamenlijke opzeg zetten jullie de zaak samen recht en vermijdt u dat er nadien nog iemand aangesproken wordt.

• Bespreek de overname of opzeg tijdig met de verhuurder.
• Zet elke afspraak schriftelijk vast, zodat er later geen discussie ontstaat.
• Regel de overdracht van de huurwaarborg mee, want die staat vaak op beide namen.
• Vergeet de meterstanden, het EPC en de tussentijdse afrekening niet.

Een woonstvergoeding speelt vooral bij een gezamenlijke koopwoning, niet zozeer bij een huurhuis. Stel dat jullie samen een woning kochten en een van beiden blijft daar wonen tot de verkoop of tot de definitieve verdeling. Dan geniet die persoon een voordeel: hij of zij woont er, terwijl de vertrokken partner mee eigenaar blijft maar er zelf geen gebruik van heeft.

Om dat recht te trekken kan er een woonstvergoeding afgesproken of opgelegd worden. De blijvende bewoner betaalt dan een vergoeding voor het exclusieve gebruik van de gezamenlijke woning tijdens de onverdeeldheid. Zo dragen beide partijen op een eerlijke manier bij en profiteert niet een van hen van het gedeelde bezit.

De hoogte van zo'n vergoeding hangt af van de woning, de marktwaarde en de concrete afspraken. Raken jullie er onderling niet uit, dan kan de vrederechter of de notaris hierin een rol spelen. Elke situatie is anders, dus laat u begeleiden door uw notaris of advocaat voor een berekening die klopt.

Vaak wordt de gezamenlijke koopwoning uiteindelijk verkocht, zodat beide partijen hun deel krijgen en verder kunnen. Zolang die verkoop niet rond is, blijft de onverdeeldheid lopen en blijft de discussie over wonen, kosten en een eventuele woonstvergoeding actueel. Een vlotte verkoop haalt vaak veel spanning weg.

Naast een verkoop via een makelaar bestaat er nog een andere weg. Wilt u de woning snel en zonder lange verkoopperiode van de hand doen, dan kunt u ze rechtstreeks verkopen aan een opkoper. Bij ons vergelijkt u Belgische opkopers die uw woning rechtstreeks aankopen met een vast, vrijblijvend bod. Zo weet u snel waar u aan toe bent en kunt u samen een streep zetten onder de gedeelde woning.

We geven geen juridisch, fiscaal of notarieel advies. Voor de afhandeling van de verkoop, de verdeling en de fiscale kant blijven uw notaris en uw advocaat de juiste gesprekspartners. Het bod van een opkoper is er om u een duidelijke, snelle optie te geven wanneer verkopen de meest rustige uitkomst is.